Zoeken

In gesprek met Anouk: "Die burn-out had ik hoe dan ook een keer gekregen"

Bijgewerkt: feb 16

Anouk (32) is projectmanager bij een groot consultancybureau, maar boven alles gewoon mens. Ze vertelt over haar burn-out, haar onderzoek in haar onderbewustzijn en de inzichten die haar veel hebben gebracht. ‘Ik heb het gevierd toen ik voor de eerste keer huilde op het werk’.


Zelfs als ik mij hartstikke gestrest en niet happy voelde, zei ik altijd: komt wel goed joh, ik ga gewoon lekker op vakantie om bij te tanken en dan gaat het wel weer.

In de woonkamer van Anouks knusse appartementje, in de Amsterdamse pijp, zijn vochtplekken te zien op het plafond. “Zelfs op de vloer ligt allemaal water”, zegt ze. “Volgens de huurbaas is er iets met de dakgoot. Ik ben benieuwd wanneer ze het komen repareren, het lekt nu alweer een tijdje. Verder gaat het goed met mij, heb alleen een beetje een enerverende dag achter de rug.” Ze vertelt dat het door de impact van Corona onrustig is op het werk. “Mijn tweelingzusje zit in hetzelfde schuitje. Zij blijft er vrij rustig onder en zegt: je hebt er toch geen controle over. En dat is eigenlijk ook zo”.




Dit interview heeft als doel mensen te inspireren te kiezen voor een zelfbewuster leven. Wat betekent bewustzijn voor jou?


“Ik denk dat het meerdere dingen betekent. Voor mij betekent bewustzijn: “Dat je erbij stilstaat dat veel dingen die je denkt of doet vanuit je onderbewustzijn komen. En dat je daar dus ook moet zijn om je strubbelingen aan te pakken. Doe je dat niet, dan kabbelt je leven een beetje door en zit je binnen no-time weer ergens in vast. Ik zie dat bij veel mensen om me heen gebeuren en ik gun hen om de patronen vanuit het onderbewustzijn te veranderen.”


Herken je dat ‘voortkabbelen’ ook bij jezelf?


“Zeker, bijvoorbeeld bij mijn vorige baan bij een groot uitzendbureau. We waren met ons team verantwoordelijk voor een groot account, waar veel druk op stond. Het werk was eigenlijk nooit af en ons team was vaak onderbezet. Als senior van het team voelde ik mij extra verantwoordelijk. Ik ging maar door. Als ik mijzelf dan hartstikke gestrest voelde, zei ik komt wel goed joh! Ik ga gewoon lekker op vakantie om bij te tanken en dan gaat het wel weer. Het is een stuk moeilijker om met iets door te blijven gaan als je bewuster ergens bij stil kan staan en voelen. Dan kan je niet zomaar weer even terug naar ‘prima’. Toen ik bewuster werd van mijn patronen en hier meer zelfkennis over kreeg, veranderde ‘het gaat prima’ naar ‘het gaat goed’. Dit kan al in de kleine dingen zitten, waarbij je voelt: hé, hier word ik nou écht blij van.”


Dat klinkt fijn om van jezelf te weten…

"Dat is het ook. Wat ik zelf zo bizar vind is dat ik er tijdens therapie echt heel lang moest nadenken over de vraag waar ik wél blij van werd als ik mijzelf niet goed voelde. Ik dacht altijd: ik ga gewoon een avondje flink stappen, daar wordt iedereen toch vrolijk van? Dan stond ik de dag erna met een kater s ‘ochtends vroeg op het hockeyveld".


“Ik dacht altijd: ik ga gewoon een avondje flink stappen, daar wordt iedereen toch vrolijk van?”

Nu weet ik dat ik dat regelmatig lekker wandelen in de natuur, een krantje lezen en een dag echt helemaal niks inplannen mij rust brengt. Precies datgene doen wat jij nodig hebt, in plaats van wat ik dacht dat sociaal gezien leuk zou moeten zijn”.


Wanneer ben je op onderzoek gegaan naar je patronen?


“Toen ik drie jaar geleden in een burn-out terecht kwam, moest ik wel. En zelfs toen lukte dat in het begin niet. Ik zat bij de bedrijfsarts, bij wie de gesprekken gingen over wanneer ik kon re-integreren en uren op kon bouwen. Voor mij werkte dat echt niet. Daardoor maakte ik mij eigenlijk alleen maar meer zorgen over het werk dat zich opstapelde en lag te wachten als ik weer aan de slag zou gaan".


"Tegelijkertijd liep ik bij de bedrijfspsycholoog, maar daar ging het voornamelijk over tips en tricks voor als ik weer ging werken. Zoals to-do lijstjes voor mijzelf maken en leren hoe ik meer nee kon zeggen. Voor mij voelde het alsof het erg aan de oppervlakte bleef en niet echt de essentie van mijn burn-out raakte. Meer als een soort Quick fix. Het effect ervan was dat iedere keer als ik moe was of stress voelde, mijn alarmbellen weer gingen rinkelen. Daarna ben ik zelf op zoek gegaan naar een psycholoog die beter bij mij aansloot”.


Iedere keer als ik moe was of stress voelde, gingen mijn alarmbellen weer rinkelen.


Wat heb je over jezelf geleerd?


“Waar ik achter ben gekomen is dat ik heel negatief dacht. Bijvoorbeeld dat ik iets vast niet goed zou doen. Ook vulde ik situaties vooraf negatief in. Mijn psycholoog zei: “Een situatie is in de basis niet positief of negatief, maar door je gedachten lijkt de negatieve route in je hoofd een soort makkelijke snelweg. De positieve benadering lijkt een verloren zandweggetje geworden.” Ik weet nu dat ik dat deed om mijn kwetsbaarheid te beschermen. Als ik zelf alvast een negatieve invulling aan een situatie of uitkomst gaf, kon ik niet teleurgesteld worden en viel het in mijn hoofd alleen maar mee mocht het echt negatief uitpakken.”


Hoe kijk je nu naar dat inzicht?


“Ik dacht altijd dat zulke negatieve gedachtes en zelfbeeld hoorden bij iemand in een zware depressie. Ik heb en had juist een leuk leven, gevuld met genoeg leuke dingen om te doen en met vrienden om mij heen. Ook wilde ik geen aansteller zijn. Nu weet ik dat het geen aanstellen is, maar dat het echt gaat om het jezelf te gunnen om met jezelf aan de slag te gaan.” Die burn-out had ik hoe dan ook een keer gekregen. Het maakt dan helemaal niks uit wat voor baan je hebt, het komt door je eigen gedachten en patronen. Die patronen heb je vaak ergens opgedaan in je jeugd of in je opvoeding.


Ik ben bijvoorbeeld onderdeel van een ééneiige tweeling; hierdoor word je automatisch, onbedoeld, vergeleken met iemand die heel erg op je lijkt. Dit heeft impact op je zelfvertrouwen.


Die burn-out had ik hoe dan ook een keer gekregen, het maakt dan helemaal niks uit wat voor baan je hebt.


Wat heeft je zelfonderzoek je opgeleverd?


“Ik sta veel meer in contact met mijn gevoel. Ik ben veel relaxter en liever voor mijzelf geworden. Ik moet ook minder van mezelf, kan veel makkelijker voor mezelf kiezen. “Die burn-out had ik hoe dan ook een keer gekregen, het maakt dan helemaal niks uit wat voor baan je hebt”. Ik huil tegenwoordig ook veel meer en ik vind het heerlijk. Ik heb het zelfs gevierd toen ik voor de eerste keer huilde op het werk! Ik kan mij nog herinneren dat op dat moment de werkdruk mega hoog was en ik voelde dat het mij teveel ging worden. In plaats van ouderwets doorbijten en niks laten merken, liet ik mijn tranen gewoon lopen. Normaliter voelde het als een zwakte om te laten zien dat ik het even niet meer zag zitten. Dus gewoon aan mijn emoties toegeven, voelde echt als een opluchting! Mijn collega’s hadden ook zoiets van hé hé, eindelijk brokkelt het muurtje af. Hierdoor werd de afstand tussen ons kleiner en voelde we ons meer verbonden.”


Wat zou je nog verder willen leren over jezelf?


“Ik denk dat het een on-going proces is. Ik zou graag leren nog meer te durven vertrouwen op mijn eigen gevoel en keuzes. Bijvoorbeeld werk vinden dat echt bij mij past. Ik merk nu dat mijn werk nog wel in contrast staat met wat ik privé belangrijk vind. Het zou mooi zijn als ik dezelfde dingen die ik persoonlijk leuk vind en energie van krijg, kwijt kan in mijn werk. Toen ik begon aan mijn huidige baan, voelde ik dat ik weer meer onzekere gedachtes over mijzelf kreeg en vermoeid raakte. Toen ben ik weer in therapie gegaan. De therapeute zei: “Het is alsof je twee banen hebt. 40 uur als projectmanager en een fulltime baan in nadenken en twijfelen over jezelf. Vind je het gek dat je na een 80-urige werkweek moe bent?"


Wat zou je jezelf en/of anderen toewensen?


“Ik gun iedereen een psycholoog of coach. Wat mij betreft zou het een vast onderdeel van je basisverzekeringspakket mogen zijn. Net als de tandarts, een periodieke check-up.


Dit interview is geschreven door Eline Boon. Eline is bewustzijnscoach voor Young Professionals, met expertise op stress en burn-out. Ze is oprichtster van de Bewustzijnscoach en heeft Young Professionals geïnterviewd om jou te inspireren en meer openheid te creëren rondom het taboe van burn-out.


Dit interview is in overeenstemming met Anouk geplaatst.

80 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Take Care of Your Selfie | Andries Copierstraat 102, Amsterdam |  Tel: +31 (0)6 14 06 87 73 | info@takecareofyourselfie.nl